17 Ιουν 2011

ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ ΠΑΝΤΟΥ


“ Η κινητηρια δυναμη της αντιστασης ειναι η αγανακτηση” λεει ο Stephane Hessel στο βιβλιο του “Indignez-vous” το οποιο στα ελληνικα σημαινει “Αγανακτηστε” και αποτελεσε εκδοτικο φαινομενο αφου μολις λιγες μερες μετα την κυκλοφορια του στην Γαλλια ξεπερασε το 1.000.000 αντιτυπα.
Ο Hessel στα 93 του χρονια σημερα, παλαιμαχος της αντιστασης του 1940 συνεχιζει την επανασταση. Απελπισμενος απο το πολιτικο συστημα των ημερων και την καταντια της Ευρωπης προτρεπει τον λαο να ξεσηκωθει. Να διεκδικησει, να απαιτησει τα δικαιωματα του. Ειρηνικα. Καθως “η μια βια ειναι ενα πιο σιγουρο μεσο για να δοθει τελος στη βια”. Και εισακουστηκε.


Η αρχη εγινε απο τους Ισπανους. Στις 15 Μαιου κατεκλυσαν την κεντρικη πλατεια της Μαδριτης Πουερτα ντελ Σολ και ξεκινησαν μια συγκεντρωση – διαμαρτυρια με σκοπο να εισακουστουν τα αιτηματα τους. Μια ειρηνικη συγκεντρωση χωρις επεισοδια απο καμια μερια.



Ενα απο τα συνθηματα των ισπανων αγανακτισμενων ηταν “ησυχια να μην ξυπνησουμε τους Ελληνες”, κατι το οποιο φυσικα δεν αφησε αδιαφορους τους συμπατριωτες μας.


Ετσι λοιπον, απο την Θεσσαλονικη και δυο νεα παιδια ξεκινησε το κινημα των ελληνων αγανακτισμενων, Μεσα απο το facebook ξεκινησαν τον αγωνα τους, ζητωντας απο τον κοσμο να γεμιζει τις πλατειες της περιοχης του καθημερινα διαμαρτυρομενος ετσι για την κατασταση στην οποια εχει φτασει η χωρα και ο λαος της.
Στις 25 Μαιου δώθηκε το μεγαλο ραντεβου στην πλατεια Συνταγματος.
Το Συνταγμα, απο την Βουλη μεχρι την οδο Ερμου και τους γυρω δρομους, γεμισε απο αγανακτισμενους πολιτες οι οποιοι με ενα πανο το οποιο ελεγε: "Ειμαστε ξυπνιοι. Τι ωρα ειναι; Ειναι ωρα να φυγουν." εδωσαν στους ισπανους να καταλαβουν πως ειναι εδω, δεν κοιμουνται αλλα διαμαρτυρονται. Ζητουν τα αυτονοητα. Ζητουν την αλλαγη και την βελτιωση του τροπου ζωης. Ζητουν ενα χερι βοηθειας για να βγουν απο το βουρκο της κακης οικονομικης καταστασης της χωρας που εχει οδηγησει τους περισσοτερους ελληνες στην απελπισια και τη φτώχεια.

Το κινημα των αγανακτισμενων εχει καταφερει να κανει την συγκεκριμενη διαμαρτυρια την πιο ειρηνικη που εχει γινει ποτε στην χωρα. Μια διαμαρτυρια που σκοπο της εχει να αφυπνισει τους πολιτικους, να τους κανει να καταλαβουν πως ο λαος δεν αντεχει αλλο.


Ανθρωποι ολων των ηλικιων κατακλυζουν καθημερινα το Συνταγμα και ζητανε λυσεις. Ανεργοι, συνταξιουχοι, παιδια, οικογενειες ολοκληρες ειναι εκει 24 ωρες το 24ωρο για να διεκδικησουν ενα καλυτερο μελλον.




Το κινημα των αγανακτισμενων δεν εμεινε μονο στο Συνταγμα. Στη Θεσσαλονικη, την Πατρα, το Βολο αλλα και αλλες μεγαλες η μικρες πολεις της χωρας χιλιαδες ανθρωποι συγκεντρωνονται καθημερινα στις πλατειες και διαμαρτυρονται ειρηνικα.

Τα Μεσα Ενημερωσης διχαστηκαν. Καποιοι μιλησαν για υποκινουμενη πολιτικη πραξη με σκοπιμοτητες ενω καποιοι αλλοι εβγαιναν καθημερινα απο το Συνταγμα με ζωντανες συνδεσεις προσπαθωντας να μεταφερουν σε οσους εμειναν στα σπιτια τους τον παλμο της συγκεντρωσης με συνεχη ροη αλλα και συνεντευξεις απο τους απλους πολιτες. Οι πολιτικοι της χωρας σιγουρα κλονιστηκαν. Πριν απο λιγες ημερες αναγκαστηκαν να βγουν απο το Κοινοβουλιο απο την “πισω πορτα” καθως μπροστα τους περιμεναν οι οργισμενοι- αλλοτε ψηφοφοροι τους – ελληνες απαιτωντας εξηγησεις.
Τα κοινωνικα δικτυα απο την αλλη αγακαλιασαν αυτη την πρωτοβουλια. Χιλιαδες tweets, status updates στο facebook αλλα και αρθρα στην blogοσφαιρα τασσονται υπερ των αγνακτισμενων. Καλλιτεχνες, καθηγητες, ακαδημαικοι, συγγραφεις και φιλοσοφοι της χωρας υπερασπιζονται αυτο το πρωτοτυπο "κινημα της πλατειας" οπως εχει ονομαστει, ενω και οι ιδιοι κατεβαινουν στο Συνταγμα για να διαμαρτυρηθουν για τα χαμενα δικαιωματ τους.

Μεχρι και σημερα οι αγανακτισμενοι ειναι εκει και θα παραμεινουν μεχρι να επιτυχουν το στοχο τους. Ο λαος ξυπνησε και απαιτει.

Αλλωστε οπως αναφερει και ο Stephane Hessel στο βιβλιο του: “Η αδιαφορια ειναι η χειροτερη σταση” και συνεχιζει “Κοιταξτε γυρω σας και θα βρειτε τους λογους που δικαιολογουν την αγανακτηση σας.” Ο λαος της Ευρωπης αυτο το εχει σιγουρα καταλαβει και επιμενει.

15 Ιουν 2011

Woodstock: το μεγαλυτερο φεστιβαλ ολων των εποχων!

"Young men with unlimited capital looking for interesting, legitimate investment opportunities and business propositions." 
Αυτη η αγγελια ηταν το εναυσμα για την διεξαγωγη του μεγαλυτερου μουσικου φεστιβαλ που εχει πραγματοποιηθει ποτε!

Σε μια εποχη μεγαλων αναταραχων, λιγο μετα τον Μαη του 68 και επι προεδριας Νιξον εμφανιστηκαν οι John Roberts και Joel Rosenman, 2 νεοι, φιλοδοξοι επιχειρηματιες που εστειλαν την παραπανω αγγελια στην εφημεριδα The New York Times με σκοπο να βρουν επενδυτικες ευκαιριες.
Μεσα σε λιγες ημερες, η πρωτη απαντηση ηρθε απο τους Michael Lang και Artie Kornfield και οι 4 ανδρες συναντηθηκαν για να συζητησουν την προοπτικη ενος στουντιο ηχογραφησεων στο Woodstock με σκοπο να προσεγγισουν τα μεγαλα ονοματα της εποχης που ζουσαν στην περιοχη (Bob Dylan, The Band). Μετα απο πολλες διαφωνιες, η ιδεα εν τελει εξελιχθηκε σε ενα φεστιβαλ μουσικης στην περιοχη.






Τον Απριλιο του 1969 οι Creedence Clearwater Revival, ενα νεο και επιτυχημενο συγκροτημα της εποχης, ηταν οι πρωτοι που υπεγραψαν για να εμφανιστουν στο φεστιβαλ εναντι 10.000 $, ενω ως ημερομηνια διεξαγωγης αποφασιστηκε το τριημερο 15 – 18 Αυγουστου του ιδιου ετους.
Οι διοργανωτες μεχρι τοτε ειχαν αντιμετωπισει πολλες δυσκολιες στην προσεγγιση των καλλιτεχνων, καθως ολοι ηταν διστακτικοι λογω της αμφιβολιας για την επιτυχημενη διεξαγωγη ενος τετοιου εγχειρήματος. Μολις ομως εγινε γνωστο οτι οι Creedence Clearwater Revival υπεγραψαν, ο ενας πισω απο τον αλλο οι μεγαλυτεροι καλλιτεχνες των ημερων συμφωνουσαν να συμμετάσχουν στην μεγαλη αυτη γιορτη της μουσικης. Μεγαλο προβλημα ομως αντιμετωπισαν και με την ευρεση χωρου που θα μπορουσε να στεγασει ενα τοσο μεγαλο φεστιβαλ. Ενω αρχικα ειχε αποφασιστει πως θα γινοταν στο Mills industrial park λιγο εξω απο την Νεα Υορκη, οι δημοτικες αρχες διαμαρτυρηθηκαν εντονα με αποτελεσμα ο δημαρχος να απαγορευσει την διεξαγωγη του στον εν λογω χωρο.
Εν τελει το “σπιτι” βρεθηκε. Ηταν η φαρμα του Max Yasgour λιγο πιο διπλα απο τον αρχικο χωρο φιλοξενιας. Η ξαφνικη αυτη αλλαγη του χωρου ομως βρηκε εντελως απροετοιμαστους τους 4 νεαρους που αποφασισαν να αλλαξουν την περιφραξη του χωρου με το ρισκο των επεισοδιων απο τους θεατες. Εν τελει τα τειχη που υψωθηκαν γκρεμιστηκαν το βραδυ πριν απο τη συναυλια.



Το Woodstock σχεδιαστηκε ως μια επιχειρηση κερδοσκοπικου χαρακτηρα με τον τιτλο “Woodstock ventures”. Το εισητήριο κοστιζε 18 $ απο τα ταχυδρομεια και καποιους ραδιοφωνικους σταθμους και 24 $ στον χωρο της συναυλιας. Το φεστιβαλ διαδοθηκε απο στομα σε στομα, καθως λογω των απαγορευσεων του τοτε προεδρου της Αμερικης η διαφημιση που εγινε ηταν ελαχιστη και σε επιλεγμενους ραδιοφωνικους σταθμους και εντυπα της περιοχης με χορηγια μολις 100000 δολαρια και ενω στην αρχη οι 4 ανδρες περιμεναν 200000 ατομα να αγκαλιασουν την ιδεα τους και να βρεθουν στο φεστιβαλ. τελικα μαζευτηκαν πανω απο 1 εκατομυριο ανθρωποι καθε ηλικιας!



Οι καλλιτεχνες που εμφανιστηκαν στο φεστιβαλ αυτο ηταν παρα πολλοι, Με τις μεγαλες επιτυχιες τους και την αγαπη τους για τη μουσικη ξεσηκωσαν τον κοσμο και το μεγαλυτερο παρτυ της μουσικης ηταν γεγονος! Ενδεικτικα καποια απο τα ονοματα που εμφανιστηκαν και επαιξαν στο Woodstock ειναι: Joan Baez, Santana, Janis Joplin, Joe Cocker, Creedence Clearwater Revival, Jimi Hendrix, The Who, Jefferson Airplane, Ten Years After & The Band.

Οι Jefferson Airplane επι σκηνης



Ο Jimi Hendrix εφτασε στον χωρο με ιδιωτικο αεροπλανο και επαιξε για 25 λεπτα γνωριζοντας την αποθεωση:



Και η Janis Joplin φυσικα αποθεωθηκε. Η μεγαλη καλλιτεχνης ενα χρονο μετα το φεστιβαλ εφυγε απο τη ζωη...



Μεγαλη εντυπωση ειχε κανει το γεγονος πως απο το φεστιβαλ ελειπαν τα μεγαλυτερα ονοματα της μουσικης: The Beatles, Jeff Beck group, The Doors, Led Zeppelin αλλα και ο Bob Dylan, πολλοι απο τους οποιους ενω αρχικα ειχαν συμφωνησει να εμφανιστουν, αλλαξαν γνωμη και δεν πηγαν ποτε!
Το φεστιβαλ του Woodstock ειναι το μεγαλυτερο φεστιβαλ μουσικης που εχει γινει ποτε. Αλλαξε ριζικα την ιστορια της μουσικης, καθως οχι μονο ενωσε εκατονταδες χιλιαδες κοσμου, αλλα μετατραπηκε σε ενα δυνατο κινημα που επηρεασε τους παντες, απο μουσικους, μεχρι πολιτικους, ακομα και τον ιδιο τον προεδρο της Αμερικης!

Το δημοφιλες περιοδικο Rolling Stone εντασσει το Woodstock στις 50 στιγμες που αλλαξαν την ιστορια του ροκ εν ρολ, ενω και ο κινηματογραφος εχει τιμησει το φεστιβαλ με δυο ταινιες. Το χρονικο του φεστιβαλ το 1970 (Woodstock) και την πιο προσφατη ταινια (2009) Taking Woodstock η οποια παρουσιαζει μια αλλη εκδοχη της συλληψης της ιδεας αλλα και της διεξαγωγης της συναυλιας.

Οπως και να εχει το Woodstock ειναι ενα θρυλικο φεστιβαλ το οποιο οι παλαιοτεροι θυμουνται με νοσταλγια και οι νεοτεροι λατρευουν να βλεπουν ειτε μεσα απο τις παραπανω ταινιες ειτε μεσω βιντεο που υπαρχουν στο διαδικτυο και να ταξιδευουν σε εναν κοσμο απαλλαγμενο απο προβληματα και εγνοιες.






Γιωργος Κολιοπουλος: ο δημιουργος του "λ" του πρωτου ελληνικου λαδιου που δεσποζει στα ραφια του Harrods




Ο entrepreneur που λατρεψε ο ΓΑΠ



Με πτυχίο Νομικής και προϋπηρεσία σε διαφημιστική
ως copywriter, ο Γιώργος Κολιόπουλος έγινε ο
επιχειρηματίας που είδε το ελληνικό λάδι ως τον
«υγρό χρυσό»
που είναι, και εξ Αττικής ορμώμενος
εισέβαλε σε Χονγκ Κονγκ, Σιγκαπούρη, Αμπου
Ντάμπι, αλλά και στα ράφια του Harrods, γεγονός
που στάθηκε αφορμή για να αποτελέσει ένα από τα
παραδείγματα επιτυχημένης επιχειρηματικότητας
στην ομιλία του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ.

Τι λεει ομως ο ιδιος για την μεγαλη επιτυχια της πρωτοτυπης αυτης επιχειρηματικης κινησης του;

Δεν έχω φύγει ποτέ στο εξωτερικό, δεν έχω μείνει
ποτέ έξω και αυτό είναι ένα ενδιαφέρον case study.
Ολα έγιναν μέσα από το λάπτοπ, διότι έχω το ταλέντο να
ανακαλύπτω τη χρήσιμη γνώση κάτω από στρώματα
άχρηστων πληροφοριών.
Είναι εφικτό να ζεις σε μια
χώρα και να κάνεις καριέρα σε άλλη. Οπως ο Ζενέτος,
αλλά και ο Μορικόνε, ο οποίος έκανε καριέρα στο
Χόλιγουντ όντας στη Ρώμη. Μένω στην Ελλάδα γιατί
αγαπώ τη χώρα μου. Στην ουσία της, όχι όπως είναι.
Στην Ελλάδα υπάρχει και η εμφυλιακή διάσταση. Μετά
την αναφορά του Πρωθυπουργού διακόπηκε η
συνεργασία μου με την Κριτσά στην Κρήτη.

“Αυτό που συνηθίζω να λέω είναι ότι το «λ» είναι το
πρώτο λάδι που δεν φτιάχτηκε από ελιές αλλά από
βιβλία.
Είναι καρπός εγκεφαλικής σκέψης.Με βοήθησαν
τα διαβάσματά μου. Κυρίως ο Πίντσον.
Βασικότατη επιρροή μου θεωρώ τον Στέλιο Ράμφο  και βεβαίως τον
αρχιτέκτονα Ζενέτο, γιατί πιστεύω ότι οι πρωτοπόροι
στην Ελλάδα πάντα αισθάνονταν μια μοναξιά. Την έχω
βιώσει. Από οικονομικής απόψεως, αλλά και επειδή δεν
με καταλάβαινε κανείς”



Γιατι αποφασισε να ασχοληθεί με το λάδι;

“Ηθελα να κάνω κάτι αποκλειστικό επειδή μου
αρέσουν τα ιδιαίτερα πράγματα.
Δεν θα πάρω μια
Rolls-Royce, αλλά αναγνωρίζω γιατί υπάρχει στον
κόσμο. Το κυριότερο: το ότι δεν οδηγώ Rolls-Royce, δεν
σημαίνει ότι δεν μπορώ να φτιάξω μία. Στην Ελλάδα δεν
υπάρχει πολύς κόσμος που το καταλαβαίνει αυτό. Κάθε
άνθρωπος πρέπει να έχει το αντικείμενο που τον
εκφράζει. Ανέκαθεν συνέβαινε αυτό. Οσο πιο απόμακρο
είναι ένα αγαθό τόσο πιο πολύ το θέλουμε. Πολλοί θα
αντιμάχονταν αυτήν την άποψη, αλλά ίσως δεν την
αναγνωρίζουν στον τρόπο με τον οποίο αντιδρούν και οι
ίδιοι.”




Η διαδρομη και η διεθνης αναγνωριση

“Για να λανσάρω το «λ» το 2007, έστειλα 80
χειροποίητες κασετίνες με κούριερ σε
trendsetters και δημοσιογράφους γκουρμέ. Στην
Ντονατέλα Βερσάτσε, στον Ιαν Σράγκερ, ο
οποίος ήταν ιδιοκτήτης του Studio 54 και
δημιουργός του πρώτου boutique hotel μαζί με
τον Φίλιπ Σταρκ, στους «Los Angeles Times»
και στους «New York Times». Οχι απαραίτητα
για να τους κάνω πελάτες, αλλά για να διαδοθεί
το «λ» μέσω του word of mouth”

Εκανα το πρώτο πολυτελές αγαθό από
ελληνικά χέρια.
Είμαστε χρόνια καταναλωτές
πολυτελών αγαθών, αλλά δεν ξέρουμε τον
τρόπο για να τα δημιουργήσουμε εμείς. Εφερα
το premiumization που εφαρμόζεται χρόνια στα
ποτά, στο λάδι. Η κατηγορία ultra premium δεν
υπήρχε, αλλά αποφάσισα να το πω εγώ έτσι
επειδή έτσι μου αρέσει. Είναι το πρώτο λάδι που
χρησιμοποίησε αυτήν την ιδέα μάρκετινγκ.”

“Οι πρωτιές του «λ» είναι πολλές. Είναι το
πρώτο λάδι πολυτελείας στον κόσμο
, το
πρώτο λάδι στο οποίο αναγράφεται η ultra
premium κατηγορία του, το πρώτο επίσης με
συσκευασία λευκών αποχρώσεων σε αντίθεση
με τα γήινα χρώματα που έχουν τα υπόλοιπα.
Είναι το πρώτο σε τόσο ακριβή συσκευασία
δώρου παγκοσμίως (€ 150 ή $ 180), αλλιώς €
41 το μπουκάλι (500 ml). Το «λ» αναβαθμίζει
εξίμισι φορές την προστιθέμενη εξαγώγιμη αξία
του ελληνικού ελαιόλαδου στο εξωτερικό.”


Η επιχειρηματικοτητα στην Ελλαδα και συμβουλες προς επιδοξους επιχειρηματιες.

“Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα της Ελλάδας δεν
ενισχύει την επιχειρηματικότητα.
Δεν καταλαβαίνουν
τι κάνεις και αντί τουλάχιστον να πουν «προχώρα», μόνο
σε αποθαρρύνουν. Κατέληξα ότι έπρεπε να κάνω τη δική
μου υπέρβαση. Είπα: «Ο κόσμος δεν είναι έτσι όπως
μου τον έχουν μάθει στην Ελλάδα, όπου όλα είναι ένα
ακίνητο σύμπαν. Στον κόσμο μπορεί να υπάρχει
ρευστότητα». Επρεπε όμως πρώτα να φτιάξω τον εαυτό
μου. Να φτάσω στο «μηδέν». Αποκαθήλωσα πλήρως
την Ελλάδα και είπα: «Δεν αξίζουμε τίποτε». Αυτό είναι
και το μυστικό για την αυτογνωσία του Νεοέλληνα.
Πρέπει να δεις τον εαυτό σου ως μηδενικό για να
ξαναβρείς το ένα σου, να δημιουργήσεις.
Είτε είσαι
επιχειρηματίας είτε δάσκαλος.”

“Η συμβουλή μου σε κάθε επίδοξο επιχειρηματία ή
δημιουργό είναι να μην ακούει το «γύρω γύρω».
Το
μέλλον της Ελλάδας δεν είναι σε αυτό που βλέπουμε
γύρω μας, στο τώρα. Εγώ φροντίζω να προσφέρω
προϊόντα που αγαπάω πρώτα εγώ, για να τα χαίρονται
μετά οι υπόλοιποι. Το μυστικό είναι η σπανιότητα και η
μικρή παραγωγή. 
Αν
διοχετεύαμε ελάχιστο από το πάθος με το οποίο
διαδηλώνουμε στην αμερικανική πρεσβεία σε ένα όραμα,
θα ανορθώναμε την οικονομία. Να βρεθούν
επιχειρηματίες και να τυποποιήσουν προϊόντα που θα
κατακτήσουν την Αμερική ειρηνικά.”


Λεφτά υπάρχουν;

“Πλούσιος δεν έγινα, αλλά συνεχίζω, αυτή είναι η
τρέλα μου. Το ότι κατάφερα και άλλους να παθιαστούν
με το προϊόν μου, σημαίνει ότι πέτυχα. Η Speiron δεν
είναι εταιρεία των τζίρων. Τη φαντάζομαι μικρή και
ταγμένη, α λα Rolls-Royce. Εχω κάνει κάτι μοναδικό σε
παγκόσμια κλίμακα, και αυτό ήθελα. Το επόμενο προϊόν
θα είναι τρόφιμο ή ποτό και θα εντυπωσιάσει εξίσου.”

Το "λ" στο εξωτερικο






Το "λ" στην ελληνικη τηλεοραση














10 Μαϊ 2011

welcome to greece

σημερα επιτελους βγηκα απο το καβουκι μου. μετα απο 2 μερες τεμπελιας και χαλαρωσης ειπα να επικοινωνησω με τον εξω κοσμο. πηγα κι εγω με μια φιλη για καφε στο Συνταγμα. εφτασα πρωτη και περιμενα εξω απο το μετρο. γεματη η πλατεια Συνταγματος λαχειοπωλες, καθως... σημερα κληρωνει! ηταν λοιπον και κατι κοριτσακια εκει στα σκαλακια μεχρι 15 χρονων το πολυ και ακουω την μια να λεει τα εξης: "ειναι πολυ καλο παιδι. παιζει σε μπαντα, ειναι ματσό, ειναι ωραιο παιδι, ειναι και μπαφιαρης. τι αλλο θελω;"
ο μπαφος λοιπον ειναι το νεο κριτηριο επιλογης γκομενου για τα λυκειοπαιδα. ουαου! εγω στα 15 δεν ηξερα καν τι σημαινει μπαφος και τωρα εχει γινει τοσο μαστ; μα που ζω;!
οποτε κοριτσια προσεξτε! αν δεν κανει μπαφο, απομακρυνθειτε. (πρεπει να παιζει και Pro η αυτο δεν ειναι απαραιτητο;)
στην καφετερια φυσικα δεν χρειαζεται να περιγραψω ποσοι περασαν με αναπτηρες, cd και κυριως λαχεια! σημερα κληρωνει λεμεε!
περναει κι ενας καποια στιγμη, απο αυτους που σιχαινεσαι να τους ακουμπησεις γιατι το λαδι σταζει απο χιλιομετρα, ερχεται μπροστα στη μουρη μου και μου λεει: "εχεις 50 λεπτα;" δεν του απαντησα και κανει να φυγει και λεει : "πες κι ενα ευχαριστω!" και μετα κατι αλλο, βρισια, που δεν συγκρατησα - ευτυχως για εκεινον γιατι θα γινομαστε ρεζιλι στην Ερμου.
στον γυρισμο, περασα απο την Πλακα. καλε τι τουριστες και χαμος; ολες οι εθνικοτητες, κινεζοι, ιαπωνες, αμερικανοι, γερμανοι και βαλκανιοι. πολλοι βαλκανιοι. ε μετα ειπα αντε να παω και μεχρι τη σχολη με τα ποδια, αφου ειναι κοντα-σχετικα. δεν μου εκανε κακο. ειδα κι αλλους τουριστες, πολυ κοσμο να στριμωχνεται στα λεωφορεια, σαν προβατα που πανε στη σφαγη, καπου εκει συναντησα και μια φιλη που ειχα να δω αρκετους μηνες, αλλα κυριως πολλους επιβατες αγανακτισμενους σε σταση λεωφορειου και ακουσα τις απιστευτες βρισιες για το ανοργανωτο κρατος, τους αλητες τους οδηγους και τους αυθαδεις νεους που δεν αφηνουν τις γιαγιαδες να μπουν στο λεωφορειο. εμ κυρα μου, αν στηνεσαι μπροστα στην πορτα και εχεις την απαιτηση να μπεις πρωτη πριν καν βγουν οσοι θελουν τι περιμενεις; να σου πουν κι ευχαριστω;;;

σε τι κοσμο θα φερουμε τα παιδια μας νικο τσιαμτσικα; μου λες;!
(καλε που χαθηκε αυτος;)


btw ειμαι πολυ χαρουμενη γιατι θα παω κι εγω στον Roger Waters!
οσοι θελετε προλαβετε, τα εισιτηρια εξαντλουνται...!